لطفا صبر کنید...

Klang رودخانه ی کلانگ
امتیاز 0/5 از 0 نظر
0

1396/12/06

    قله بوکیت تابور،Bukit Tabur بخشی از طولانی ترین رگه ی کوارتز در منطقه ی گومبک سلانگور Gombak Selangor می باشد. سد کلانگ Klang، اولین مخزن آب، در مالزی به شمار می رود. منطقه ای در عمق جنگل های گرمسیری به نام کوهی تیتووانسا وجود دارد که ستون فقرات شبه جزیره ی مالزی را تشکیل می دهد، این مکان جایی است که رودخانه Klang کلانگ از آن آغاز می شود.

شروع رودخانه ی کلانگ در شهر کوالالامپور به دو شاخه تقسیم می شود که یکی رودخانه ی کلانگ و دیگری رودخانه ی گمبوک Gombak می باشد. در تقاطع رودخانه، مسجد جمک Jamk Mosque به چشم می خورد. این مسجد یکی از قدیمی ترین مساجد مالزی می باشد که در مسیر رودخانه کلانگ قرار دارد. در کوالالامپور ترکیب شدن این دو رود را به "ادغام غلیظ" نام می برند.

رودخانه کلانگ در نقشه به شکل یک مخزن آبی دیده می شود که به یک جریان مستقیم، تقسیم می گردد. رودخانه کلانگ پس از گذشتن از ایالت سلانگور Selangor به تنگه مالاکا Malacca می ریزد، جایی که بندر کلانگ، بزرگ ترین بندر کشور مالزی می باشد. رودخانه همچنین به سواحل بزرگی نیز دسترسی پیدا می کند که آبریز رودخانه در این منطقه حدود 288 کیلومتر مربع می باشد.

رودخانه ی کلانگ مسیری را در طول شهر می گذراند که دارای مقاومت کمتری می باشد. انسان در طول قرن های گذشته پیشرفت های روز افزونی داشته است که تسلط بر آب جاری، یک نماد جهانی پیشرفت و نوآوری می باشد. می توان برای این پیشرفت جشنی به عنوان دستیابی انسان به کنترل طبیعت گرفت. از رودخانه کلانگ برای حمل و نقل، آب شیرین آشامیدنی، غذا، کشاورزی و حتی مراسم مذهبی استفاده می شود.

حوضه ی رودخانه ی کلانگ به عنوان حوضه ی آبریز اصلی سلانگار Selangor، خدمت می کند. رودخانه کلانگ دارای منبع 120 کیلوتری که به آن لانگ کلانگ Long Klang می گویند، می باشد. حجم زیادی از آب از یک دیوار بتنی می گذرد. جاده هایی که برای تردد اتومبیل بر قسمت های مختلف رودخانه کلانگ احداث شده به اندازه کافی بزرگ هستند که ظرفیت چندین اتومبیل را دارد. در مسیر رودخانه برای جلوگیری از زباله های شناور، تله های آلوده کننده را قرار داده اند.

بعضی از مردم در آب رودخانه کلانگ ماهیگیری می کنند اما آب به اندازه ای کثیف است که نمی توان از آن ماهی مصرف کرد و فقط به عنوان خوراکی برای حیوانات مناسب است. آبی که در رودخانه جریان دارد به آرامی از طریق یک شکاف کوچک بین جاده و ایستگاه قطار قابل مشاهده است و درست جایی است که رودخانه های سونگای گومباک و سونگای کلانگ با یکدیگر ترکیب می شوند و به این ادغام، لوپور کوالا، نیز گفته می شود.

در سال 1881 تصویر قدیمی رودخانه را با سازه های ساختمانی جدید تغییر دادند. زمانی که خط راه آهن کوالالامپور KL-Port Klang تکمیل شد، برای تامین آب شیرین از رودخانه ی کلانگ استفاده نمی شد و از طریق مخازن قطار از شهر های دیگر آب‌رسانی انجام می شد و این وابستگی آب شیرین از رودخانه کلانگ را کم کرد.

هر بار که باران شدید در آسمان کوالالامپور می بارید، آن را تبدیل به سیل می کرد و باعث طغیان رودخانه و خرابی هایی در شهر می شد. در سال 1971 که در مدت زمان 5 روز متوالی خیابان های شهر از سیل پر آب شده بود، تصمیم گرفتند رودخانه را بازسازی کنند و با قانون مندی خاصی بسازند. مسلمانان در جلال آمپنگ Jalal Ampang از سیل هایی که در طول 33 سال گذشته می آمد، رنج های زیادی کشیدند.

 

 

پروژه ای با نام رودخانه ی آبی فیروزه ای در دست اجراست که تحت نظارت مستقیم دولت می باشد. این پروژه قصد دارد تا سال 2020 طوری آب رودخانه کلانگ را تصفیه کند که برای تماس با بدن و فعالیت های تفریحی مناسب شود. منابع اصلی آلودگی آب رودخانه کلانگ را این‌گونه می توان شرح داد: فاضلاب شهری 52 درصد، سالن غذاخوری 16 درصد و منابع دیگری مانند فاضلاب های صنعتی و کارگاه ها نیز در آلودگی آب رودخانه کلانگ نقش به سزایی دارند.

 

دسته ها:
}