لطفا صبر کنید...

راهنمای سفر به شوش ؛ یکی از کهن ترین شهرهای جهان!
امتیاز 0/5 از 0 نظر
0

1398/03/10

شوش یکی از کهن‌‌ترین شهر‌های دنیا است که در استان خوزستان قرارگرفته و ۳۵۷۷ کیلومترمربع مساحت آن است. این شهر در گذشته از باشکوه‌‌ترین شهرهای ایران باستان به شمار می­ر­فت و از تاریخی کهن برخوردار است؛ باستان شناسان طبق یافته‌های باستان شناسانه در این منطقه، این شهر را متعلق به ۴۲۰۰ سال پیش از میلاد مسیح می­دانند. علاوه بر این شوش، مرکز بخشی با همین نام است و یکی از توابع شهرستان دزفول محسوب می­شود. این شهرستان در شمال استان خوزستان و در ۱۱۵ کیلومتری شمال غربی اهواز قرار دارد.

راهنمای سفر به شوش

راه های دسترسی به شوش

تور گردشگری به مقصد خوزستان، در بسیاری از شهر‌ها وجود دارد و قطعا بازدید از این شهر تاریخی هم جزئی از برنامه‌ی این تورها است، ولی اگر قصد دارید خودتان به این شهر تاریخی سفر کنید، می‌توانید از طریق ماشین شخصی و یا اتوبوس و قطار برای رفتن به آن اقدام کنید.

مسیر جاده ای منتهی به شوش

شوش از شمال با اندیمشک، از جنوب با اهواز، از شرق با دزفول و از غرب با دشت عباس همسایه است و در غرب جاده‌ی اصلی اندیمشک- اهواز ( معرفی شهر اهواز ) قرار دارد. فاصله این شهر از تهران ، ۷۶۶ کیلومتر است و سفر زمینی به آن، حدود ۸ ساعت و نیم طول می‌کشد. بسیاری از پایانه‌های مسافربری در شهرهای مختلف هرروزه اتوبوس­‎هایی به مقصد این شهر یا دیگر شهرهای استان خوزستان دارند و اگر مایل بودید با وسایل حمل‌ونقل عمومی به این شهر بروید، استفاده از این پایانه‌ها نخستین پیشنهاد ما به شماست.

راه آهن شوش

شوش در مسیر راه‌آهن سراسری قرار دارد؛ بنابراین اگر قصد دارید با قطار به این شهر سفر کنید، سفر با قطار از تهران، زمانی حدوداً ۱۳ ساعته می­طلبد و هزینه بلیت آن با توجّه به کیفیت واگن‌ها متغیر است.

مسیر هوایی

متأسفانه شهر شوش فاقد فرودگاه است، امّا اگر قصد سفر هوایی به این شهردارید، می‌توانید از طریق پروازهای دزفول اقدام کنید. شرکت مسافربری ایران ایر، در هفته یک پرواز به مقصد دزفول دارد. به‎طور مثال بلیط هواپیما تهران دزفول را در کی سفر ببینید. بعد از رسیدن به دزفول، ازآنجا به بعد را باید با ماشین‌های شخصی به سمت شوش بروید.

راهنمای سفر به شوش

جغرافیای شوش

آب‌وهوای شهرستان شوش

شوش به لحاظ اقلیمی در منطقه‌ی بیابانی و گرم و خشک قرارگرفته است و به لحاظ آب‌وهوایی، از تابستان‌هایی گرم و خشک و زمستان‌هایی معتدل برخوردار است. کم‌ترین دمای ثبت‌شده در مرکز این شهرستان، ۱ درجه بالای صفر و بالاترین دمای ثبت‌شده آن در تابستان، بالای ۵۳ درجه سانتی‌گراد بوده است. بعضی از ایّام تابستان، هوای این شهر شرجی می‌شود که این اتفاق به دلیل اثر پرفشار جنب حارّه‌ای است، البته در طول سال تنها ۴۵ روز رطوبت هوا افزایش می­یابد و هوا حالت شرجی پیدا می­‎کند.

لازم به ذکر است که فصل تابستان و ماه‌های خرداد، تیر و مرداد از بالاترین درجه‌ی حرارت نسبت به بقیه‌ی ایّام سال برخوردار هستند و هوا در این ماه‌ها، نسبت به بقیه‌ی سال گرم‌‌تر است. میزان بارندگی در نقاط مختلف این شهر متفاوت است، امّا میزان بارندگیِ سالانه که در شوش به ثبت رسیده است از ۲۴۰ میلی‌متر تا ۵۸۸ متغیر است. فصول بارانی در این شهر از آبان ماه شروع می‌شود و ممکن است تا پایان فروردین‌ماه نیز طول بکشد.

پوشش گیاهی منطقه شوش

شهرستان شوش پوشش گیاهی قابل‌توجهی دارد و در مناطق مختلف این اقلیم، گیاهان متفاوتی دیده می­شود. باوجود این‌که در این منطقه جنگل‌های متراکم وجود ندارد و بیش‌تر پوشش گیاهی این منطقه را تک‌درخت‌های مخصوص منطقه‌ی خلیج تشکیل می­دهند، در حاشیه‌ی کرخه جنگل‌های طبیعی تقریباً انبوهی به درازای سیصد متر دیده می­شود که قابل‌ترمیم و بهره‌برداری هستند. در این منطقه، اقلیم، آب‌وهوا، تعادل و گرما باعث شده است که کشاورزی و زراعت در دو نوبت سالیانه امکان‌پذیر باشد. حاصل این زراعت جو، برنج، گندم، انواع صیفی‌جات و سبزی‌ها، میوه و مرکبات و... است. اقلیم شوش به‌گونه‌ای است که نوعی درختچه بانام گیاه «جغجغه» و همین‌طور پیچک و درخت اُکالیپتوس بیش‌تر در آن رشد می­کند. علاوه بر آن در حاشیه‌ی رودخانه‌های این شهر، درختان و گیاهانی مثل خرزهره، شوره گز، درخت بید، اقاقیا و انواع نی را می‌توان مشاهده کرد.

راهنمای سفر به شوش

پوشش جانوری منطقه شوش

شوش زیستگاه جانداران زیادی است که از بین آن‌ها می‌توانیم به‌نوعی گوزن نادر، یعنی گوزن زرد ایرانی، اشاره‌کنیم که نه‌تنها در ایران بلکه در تمام جهان، گونه‌ای کمیاب محسوب می­شود. رؤیت این جانور در جنگل‌های شوش، باعث شده است این جنگل‌ها از طرف سازمان حفاظت از محیط‌زیست، جزو مناطق حفاظت‌شده به شمار بیایند. علاوه بر این، جاندارانی مثل پرندگان لیکو، دُرّاج، بلبل خرما، عقابِ دشتی‌‌ و... و پستاندارانی مثل گربه‌ی جنگلی و رودک عسل‌خوار نیز در این منطقه زندگی می­کنند.

جاذبه های طبیعی شوش را ببینید!

رودخانه کرخه

رودخانه کرخه یکی از جاذبه های طبیعی شهرستان شوش و از مهم‌‌ترین رودهای ایران است که بعد از رود کارون و سپیدرود، سوّمین رود بلند ایران به شمار می­رود. این رود از کوه‌های زاگرس سرچشمه می‌گیرد و پس از پشت سر گذاشتن شهرستان اندیمشک، با عبور از کنارِ آثار باستانی شوش، به سوی باختر تغییر مسیر می­‎دهد. این رود در فاصله چهار کیلومتری از شمال اهواز، جهت خود را به سمت عراق تغییر داده و درنهایت به‌‌ تالاب هورالعظیم‌‌ واقع در مرز ایران و عراق ریخته می­‎شود. لازم به ذکر است که سدِّ کرخه، بزرگ‌ترین سد ایران، بر روی این رود احداث‌شده است.

راهنمای سفر به شوش

تالاب بامدژ

یکی دیگر از جاذبه های طبیعی شوش، تالاب بامدژ است که در ۷۰ کیلومتری شوش قرار دارد و نزدیک به چهار هزار هکتار وسعت آن است. آب اصلی این تالاب، از رودخانه شاوور تأمین می‌شود؛ به عبارتی طغیان‌های فصلی در نیمه‌ی دوم سال، مسبب اصلی این آب‌رسانی است.‌‌ تالاب بامدژ به‌عنوان یکی از مهم‌‌ترین تالاب‌های ایران و استان خوزستان شناخته می­‎شود و یکی از تالاب‌های پنج‌گانه‌ای است که‌‌ توریست‌های علاقه‌مند به اکوسیستم حتماً از آن بازدید می‌کنند. این تالاب محلِّ توقف پرندگان مهاجرِ سیبری و شرق آفریقا است و در حاشیه‌ی آن ۱۳۴ گونه‌ی گیاهی مثل‌‌ گل‌گاوزبان، ترنجبین، پونه، شیرین‌بیان، کُنار، خارپنبه و گاگله‌‌ رشد و نمو دارند.

راهنمای سفر به شوش

پارک ملی کرخه

سه پارک ملی کرخه‌ جنوبی ، پارک ملی کرخه‌ی شمالی و منطقه‌ی حفاظت شده کرخه ، پارک ملی کرخه را تشکیل داده­‎اند که نزدیک به ۱۶۰۰۰ هکتار وسعت دارد. این پارک در دهه‌ی ۱۳۳۰ بعد از دیده شدن گونه‌ی نادر گوزن‌های زرد در مراتع آن، ابتدا پارک وحش و بعد‌ها، پناهگاه حیات‌وحش و منطقه‌ی ممنوعه نام گرفت و در سال ۱۳۸۹ به‌عنوان پارک ملّی به ثبت رسید. در این محدوده، جنگل های زیبایی مثل‌‌ «جنگل قلعه نصیر» قرارگرفته است که با طبیعتی شاداب و چشم‌اندازی دیدنی جلوه‌ای خاص و زیبا به این پارک بخشیده‌اند.‌‌ سرچشمه رودخانه شاوور را هم می‌توان در این منطقه مشاهده کرد.

راهنمای سفر به شوش

رودخانه شاوور

رودخانه شاوور از دیگر جاذبه های طبیعی و باستانی استان خوزستان است که در ۱۸ کیلومتری شمال غربی شهر شوش‌‌ قرار دارد. این رودخانه از پیوستن چند چشمه به یکدیگر به وجود آمده و موازی با جاده‌ی اهواز اندیمشک، در میان دو رودخانه‌ی کرخه و دز در جریان است و درنهایت به رودخانه دز می‌ریزد.

راهنمای سفر به شوش

تاریخ شوش را بخوانید

شهر شوش به‌عنوان یکی از قدیمی‌‌ترین سکونتگاه‌های جهان، از تاریخ غنی و کهنی برخوردار است و طبق اسناد موجود،‌‌ قدیمی‌‌ترین شهر ایران به‌حساب می­آید.‌‌ این شهر از قدیم مرکز و مهد شکوفایی تمدن‌های بسیاری بود که از بین آن­ها می‌توان به تمدن عیلامیان و تمدن هخامنشیان اشاره داشت که در هردوی آن‌ها، سالیان سال، شوش را به‌عنوان پایتخت زمستانی حکومت انتخاب می­کردند. شوش‌‌ ۳۰۰۰ سال، به‌عنوان مرکز امپراتوری‌های بزرگ، شهری بسیار پررونق و آباد محسوب می­شد، امّا پس از حمله‌ی مغول‌، رونق خود را از دست داد. امروزه این شهر آثار باستانی زیادی‌‌ دارد که از آن دوران به یادگار مانده و برای علاقه‌مندان به تاریخ، از محیطی بسیار جذاب برخوردار است. محوطه باستانی شوش در سال‌‌ ۱۳۹۴ به‌عنوان هجدهمین اثر تاریخی ایران‌‌ در سازمان یونسکو به ثبت رسید .

جاذبه های تاریخی شوش را بشناسید.

کاخ آپادانا

کاخ آپادانا یکی از آثار تاریخی شوش است که در محدوده­ی سال‌های ۵۱۵ تا ۵۲۱ قبل از میلاد، به دستور داریوش اول، پادشاه هخامنشی، روی آثار باقی‌مانده از تمدن عیلامی بناشده است. این کاخ یکی از باشکوه‌‌ترین کاخ‌های جهان است که با خشت ساخته‌شده و جنس ستون‌های آن از سنگ است. دیواره‌های داخلی آن را نیز با‌‌ آجر لعاب‌دار بناکرده‌اند و روی این کاشی‌ها را با نقش‌هایی از سربازهای گارد جاویدان، شیر بالدار و گل نیلوفر آبی مزین کرده‌اند. این کاخ بخش‌هایی مثل تالار بار عام، دروازه و كاخ پذيرايی‌‌ دارد و از سه حياط مركزی تشکیل‌شده است. متأسفانه کاخ آپادانا مثل دیگر کاخ‌های هخامنشیان‌‌ در حمله‌ی اسکندر مقدونی‌‌ به ایران، به کلّی از بین رفت. امّا سال‌ها بعد طی عملیات حفاری از زیرخاک بیرون آورده شد و در معرض بازدید عموم قرار گرفت.

کاخ آپادانا

راهنمای سفر به شوش

تپه های باستانی شوش

چندین تپه باستانی در شوش وجود دارد که از دوران باستان به یادگار مانده­اند. از بین آن‌ها می‌توان تپه معروف آکروپل ، تپه‌ بندبال ،‌ و تپه جوی در شمال تپه جعفرآبادبوهلان را نام برد. محوطه‌ی باستانی هفت تپه یکی دیگر از مناطق باستانی شوش است که از تپه های متعدد تشکل شده است. این منطقه در ۱۵ كيلومتری جنوب شرقی شهر شوش قرار دارد و طی حفاری‌های مختلف در سال‌های متمادی کشف و شناسایی‌شده است. موزه هفت تپه و مرکز مرمت چغازنبيل از دیگر جاذبه های این منطقه به شمار می­‎آیند.

راهنمای سفر به شوش

زیگورات چغازنبیل

زیگورات چغازنبیل یکی دیگر از جاذبه های تاریخی شوش است که‌‌ در زمان عیلامیان یعنی در سال ۱۲۵۰ قبل از میلاد، به دستور اونتاش‌گال، پادشاه عیلامیان، ساخته شد و درواقع نام یک نیایشگاه است.‌‌ این بنا تنها اثر به‌جای مانده از شهر دوراونتش است که به‌عنوان یکی از آثار تاریخی ایران و جهان، بسیار برای باستان‌شناسان اهمیت دارد و بعضی از آثار کشف‌شده از این محل، در موزه‌های داخل و خارج به معرض نمایش گذاشته‌شده‌اند. این بنا به‌عنوان اولین اثر تاریخی ایران در فهرست جهانی یونسکو ثبت‌شده است و برای آن ارزشی استثنایی قائل‌اند.

زیگورات چغازنبیل

قلعه تاریخی شوش

قلعه اکروپل یا قلعه تاریخی شوش یکی دیگر از جاذبه های تاریخی شوش است‌‌ که به دست ژاک دمورگان فرانسوی روی تپه‌ای تاریخی، به‌منظور سکونت باستان شناسان فرانسوی ساخته شد و به همین دلیل به قلعه فرانسوی ها نیز مشهور است. این قلعه روی بلندترین نقطه شهر شوش و در نزدیکی آرامگاه دانیال نبی قرارگرفته و آن را از روی نقشه‌ای قرون‌وسطایی ساخته­‎اند. مصالح این قلعه از آثاری که در حفاری‌ها به‌دست‌آمده بود، تهیه‌شده است و بخشی از آن را با آجرهای کاخ داریوش هخامنشی ساختند. روی تعدادی از آجرهای آن، خطِّ میخی کاخ داریوش حک‌شده است که نشان می‎­دهد از تخریب این بنا به‌دست‌آمده‌اند.

راهنمای سفر به شوش

کاخ شاوور یا هدیش

یکی دیگر از آثار تاریخی شوش، کاخ شاوور است که درحقیقت‌‌ تالار باشکوهی است متشکل از ۶۴ ستون. این کاخ در سال ۱۳۴۷ در حاشیه‌ی غربی رودخانه شاوور شهرستان شوش کشف‌‌ و شناسایی شد. این کاخ، ستون‌هایی سنگی داشته و بنای اصلی آن از خشت ساخته‌شده بود. این کاخ طی عملیات عمرانی کشف شد و چند نقش برجسته‌ی سنگی در آن پیدا شد که نشان‌دهنده‌ی نگهبانان نیزه‌دار و خدمت‌گزاران، در حال حملِ ظروفِ غذا می­باشند.

راهنمای سفر به شوش

از اماکن مذهبی شوش دیدن فرمایید!

حرم دانيال نبی

یکی از جاذبه های مذهبی و تاریخی شوش، حرم دانیال نبی، پیامبر بنی‌اسرائیل است که از نژاد یهودا بوده و نسل او به یعقوب نبی می­رسد. در قرن هفتم‌‌ پیش از میلاد، دانیال نبی به همراه یهودیان دیگر که توسّط بابلیان به اسارت گرفته‌شده بودند، به شوش آمدند و پس از فوت او، مقبره‌ای برایش در حاشیه رودخانه‌ی شاوور و روبه‌روی تپّه‌ی ارگ ساخته شد. این آرامگاه از دو حیاط تشکیل‌شده و گنبد آن شکل مخروط پلّه‌ای است که در منطقه شوش رواج داشته و در نوع خودش معماری جالبی دارد.

راهنمای سفر به شوش

مقبره دعبل خزاعی

یکی دیگر از اماکن مذهبی شوش، مقبره دعبل خزاعی شاعر اهل‌بیت است که با‌‌ حکومت عباسیآن‌ هم‌عصر بود. محمد بن علی خزاعی معروف به دعبل خزاعی یکی از شاعران و مداحان اهل‌بیت بود که به سبب هجویاتی که مخفيانه و محرمانه برای خلفای عباسی می‌سرود، دائماً از دست مأموران حکومت عباسی فرار می­‎کرد و در میان شهرهای مختلف در آمدوشد بود. دریکی از همین رفت‌وآمدها در شوش دستگیر و کشته شد و درنهایت در این شهر به خاک سپرده شد. این مقبره‌‌ در مرکز شهر شوش‌‌ و در کنار مجتمع فرهنگی دعبل خزاعی قرار دارد و زیارتگاه افراد زیادی از سراسر ایران است.

راهنمای سفر به شوش

بقعه شچاخ

بقعه شچاخ یا قدم‌گاه امام حسن مجتبی یکی از دیگر اماکن مذهبی شوش است که در ۱۲ کیلومتری جنوب غربی این شهر قرار دارد. این بقعه در کنار جنگل و رود کرخه‌‌ قرارگرفته و از طبیعتی زیبا برخوردار است؛ به‌گونه‌ای که مردم محلّی شوش، برای زیارت و تفریح خود در ایّام تعطیل، این مکان را انتخاب می‌کنند.

راهنمای سفر به شوش

مردم، فرهنگ و هنر در شوش

زبان

بیش‌تر جمعیت شوش را از سه نژادِ عرب، لر‌‌ و دزفولی تشکیل داده­اند­ و به همین دلیل مردم شوش، با چهار لهجه یا زبانِ عربی، لری، دزفولی و فارسی با یکدیگر صحبت می‌کنند.

لباس محلی

لباس‌های محلی هر منطقه، یکی از جلوه‌های زیبای فرهنگ است که نمایانگر هویّت تاریخی،‌‌ فرهنگی و هویّت جمعی‌‌ آن منطقه به شمار می­رود. شهرستان شوش نیز به‌عنوان یکی از کهن‌‌ترین مناطق ایران از این قاعده بی‌نصیب نیست. نخستین پارچه‌ی ایرانی پارچه‌ای بود که با قدمت ۶۰۰۰ سال در شوش کشف شد و نقش و نگار حک‌شده بر روی این پارچه حاکی از ریشه‌دار بودن لباس در تمدن و فرهنگ مردم ایران به‌ویژه این منطقه است.‌‌ تنوّع قومیت‌های مختلف در شوش، موجب شده است که لباس‌های محلّی متفاوتی در این منطقه وجود داشته باشد.

خیلی از مردان عرب شوش، از دشداشه استفاده می‌کنند که معمولاً سفیدرنگ است و پوششی بلند و یکسره تا مچ پا است. ممکن است روی دشداشه‌ی خود از بشت یا خاچیه نیز استفاده کنند که با نخ پشمی درست می­شود. چفیه و عِقال نیز از دیگر پوشش‌های مردان عرب در این منطقه است که نوعی دستمال سر به شمار می­روند.‌‌ بیش‌تر زنان عرب نیز در شوش عبایه یا عبا، همان چادر عربی را می‌پوشند و برای پوشش سر و سینه‌ی خود از شیلّه استفاده می‌کنند. پوشاک مردان لُر در این منطقه نسب به پوشش مردان عرب متفاوت است و بیش‌تر پوشاک‌ سنّتی مردان بختیاری را مورداستفاده قرار می­دهند. شلوار دبیت، چوقا (بالاپوش) و کلاه نمدی‌‌ ازجمله دیگر پوشش‌های محلّی این مردان است. زنان لُر نیز پوشاک مخصوص خود را دارند که از بین آن‌ها می‌توان به پیراهن بلند، تنبان قری، مِی‌نا و لچک اشاره کرد.

موسیقی در شوش

استان خوزستان به همراه شهرستان‌ها و توابع خود اقوام مختلفی را در خود جای داده است که با زبان و لهجه‌های مختلف لری، عربی و دزفولی‌‌ صحبت می­کنند. علاوه بر تنوع زبان‌ها، این منطقه موسیقی‌های بی‌نظیر مختلفی را نیز در خود جای داده است.‌‌ برای مثال موسیقی بختیاری در این منطقه از موسیقی‌های زیبای اقوام ایرانی است‌‌ که از اصيل‌‌ترين آواهاي به یادگار مانده از فرهنگ و تمدن ایرانی به شمار می­رود. موسیقی بختیاری از دو نوع موسیقی آوازی و موسیقی سازی تشکیل‌شده و ریشه در دشت، کوه، بیابان، طبيعت، آبشار و چشمه دارد. یکی دیگر از موسیقی‌های محلّی رایج در این منطقه موسيقي عربی است که به سبب روابط کاری مردم این منطقه و رفت­وآمد به کشورهاي عرب همسایه، در خوزستان رواج پیداکرده است‌‌ و در زندگی مردم جایگاه ویژه‌ای دارد. مقام حجاز و «علوانیه» ازجمله سبک‌های موسیقی‌ای هستند که در این منطقه معمول‌اند. حسان اگزار چنانی‌زاده، یکی از مشاهیر موسیقی شوش‌‌ است که نوازنده ربابه و آوازخوان سبک علوانیه و موسیقی محلّی شوش محسوب می­شود و موجب ثبت موسیقی علوانیه در فهرست آثار ملّی معنوی ایران شده است.

غذا در شوش

تصاویر به‌دست‌آمده از آثار تاریخی این منطقه، حاکی از آن است که غذاهای‌‌ محلّی این ناحیه بر دو اصل‌‌ قرار داشته: گوشت که‌‌ شامل گوشت گوسفند، بز، پرندگان، گاو و شتر می‌شد‌‌ و‌‌ کشاورزی که شامل برنج، گندم، ماش، لوبیا و عدس است. البته لازم به ذکر است که هرکدام از قبایل ساکن در این منطقه، غذای مخصوص خود را تهیه می­کنند؛ مثلاً لر‌های شوش برای مهمانی‌های خاص‌‌ در گذشته، «زیر برنجی»‌‌ را تدارک می­دیدند که گوشت گوسفند آب پز شده در زیر برنج دم کشیده است و عرب‌ها به آن «کباب بره یا بز» می‌گویند. علاوه بر این، ماهی‌های کرخه و شاوور، اساس خیلی از غذاهای مردم این منطقه را تشکیل می­دادند و با آن‌ها سفره‌ی خود را پر می‌کردند. فلافل، حمیس توله، نافله‌، پوکورا، مفطح، امگشت پلو، برشک و آَش ارده از دیگر غذاهای محلّی استان خوزستان هستند که در این منطقه هم طبخ می‌شوند.

راهنمای سفر به شوش

اقامت در شهرستان شوش

برای اقامت در این شهر تاریخی، می‌توانید هم به هتل و مهمان‌سرا مراجعه کنید و هم از اقامتگاه‌های بوم‌گردی استفاده کنید. البته خودِ شهر شوش تنها یک هتل دارد و آن‌هم هتل آپادانا است که ازلحاظ امکانات و هزینه‌ها تقریباً در سطحی متوسط قرار دارد. این شهر خانه معلّم هم دارد که البته فقط فرهنگیان می­توانند از آن استفاده کنند. هتل جهانگردی دزفول نیز یکی دیگر از اقامتگاه‌های این منطقه است که در نزدیکی شوش قرار دارد و به لحاظ کیفیت از وضعیت بهتری نسبت به دیگر اقامتگاه‌ها برخوردار است. اگر برای اقامت مایل به سکونت در اقامتگاه‌های بوم‌گردی نیز باشید می‌توانید به اقامتگاه بوم‌گردی دورانتاش در نزدیکی آرامگاه دانیال نبی مراجعه کنید.

راهنمای سفر به شوش

سوغات شوش

شوش هم مثل خیلی دیگر از مناطق مختلف ایران، سوغات مخصوص به خود را دارد که شامل نان‌های محلّی و صنایع‌دستی است. حصیربافی، کپو بافی، سفالگری، ساخت بادبزن دستی، مُعرّق چوبی، ‌ نان محلّی، طبق، خرما، کلوچه و پونه‌ی تازه از سوغاتی‌های محبوب شهرستان شوش محسوب می­‎شوند.

اگر به استان خوزستان سفر کردید، حتما سری به شهر شوشتر و سازه های هیدرولیکی شوشتر بزنید. دیدن این اعجوبه مهندسی ایرانی خالی از لطف نخواهد بود.

دسته ها:
}